آنها هضم شود و آنگه آب نوشند . و چون شاخش دود شود ، جانوران و هر جانور زهر دارى را براند ، و چون شاخش را بسوزانند و با آن مسواك كنند زردى و سوراخهاى دندان را ببرد و بيخ آنها را سخت كند و هر كه تيكهء از آن با خود دارد خوابش نگيرد و اگر آلتش را خشك كنند و با شربت بنوشند باه را برخيزاند و نوشيدن خونش سنگ مثانه را آب كند - پايان - ( حياة الحيوان ، 1 : 76 ) مقصود از نمونه همانست كه خدا تعالى در داستان هابيل ياد كرده فيروزآبادى گفته : دلفين با ضمه جانور دريائى است كه غرق شده را نجات دهد ، دميرى گويد : در باب سين : دخس مانند صرد بضبط جوهرى همان دلفين است بضمه دال و جانور دريا است كه غرق شده را نجات دهد و او را بر پشت خود گيرد تا بتواند شنا كند ، و برخى گفتند : خوك دريائى است كه غرقى را نجات دهد و در پايان نيل مصر كه بسوى درياى شور است فراوانست ، چون دريا آن را به نيل اندازد و چون مشك باد كرده‌ايست و سر ريزى دارد . و در جانوران دريا جز او داراى شش نباشد و از اين رو آواز باد و نفس دهد و چون بغرقى رسد نيرومندتر وسيله نجات او گردد ، زيرا پيوسته او را به خشكى هل دهد تا رها شود ، و به كسى آزار نرساند و جز ماهى نخورد ، و بسا مانند مرده بر روى آب پديد گردد ، و بزايد و شير دهد و فرزندانش هر جا رود دنبال او باشند و جز در تابستان نزايد . و در طبعش همدمى است بويژه با كودكان ، و چون شكار شود بسيارى از همنوعانش براى نبرد با شكارچى آيند و چون در ژرفا زمانى بماند نفسش تنگ شود و مانند تير شتابانه برآيد تا نفس كشد ، و اگر بكشتى برخورد خود را بجهاند و از كشتى بلندتر برآيد ، و نر آن هميشه با ماده است ( حياة الحيوان ، 1 : 245 - ) فيروزآبادى گفته : تنّين چون سكين ماريست بزرگ ، دميرى گفته بزرگترين